Een Beetje Geschiedenis

Een Beetje Geschiedenis

Internet Marketing

Op mijn vorige werk was ik erg actief in internet marketing. Ik merk dat er nu een rilling over je rug loopt  en je waarschijnlijk alleen maar negatieve associaties krijgt, maar je kan ook op een positieve manier aan marketing doen 🙂 .

Een blog, een nieuwsbrief of brochure zijn ook een vorm van marketing, en dat was de manier waarop ik het deed. Ik schreef toen al heel veel brochures en nieuwsbrieven en haalde daar heel veel voldoening en plezier uit.

Nadat ik ben overgestapt van mijn oude job naar de – totaal andere – job bij mijn ouders, had ik in het begin niet de intentie om veel in de tuin te werken. Mijn bedoeling was om vanachter mijn computer mijn geld te verdienen met – jawel – marketing van natuurlijk tuinieren. Ik tuinierde op die manier in mijn eigen tuin en was blij verrast door de resultaten: weinig werk en een goede opbrengst.

Ik had de illusie dat ik in mijn onderbroek kon gaan werken (uit mijn bed en dan achter mijn computer 🙂 ) en zo een inkomen ging verdienen. Maar ik merkte al heel snel dat het zo niet zou lopen! Je kan geen diepgaande uitleg geven over mulchen, over Schijnbare Chaos of over eender welk onderdeel van tuinieren als je niet zelf met je handen in de aarde zit.

Terug naar mijn eerste liefde

Maar door steeds meer op Yggdrasil te werken, door terug hele dagen in de tuin te werken, vond ik mijn eerste liefde terug: tuinieren. Door omstandigheden – pubertijd, studeren, werken – was die wat weggezakt en verwaarloosd, maar door een tijd terug buiten te werken, kwam ze in alle hevigheid terug 🙂 .

De plannen werden helemaal omgegooid en de marketing werd op een laag pitje gezet. Ik heb mijn blog en nieuwsbrief behouden, maar daar hield het op. Het project Yggdrasil weer helemaal op de rails krijgen kreeg prioriteit en dat betekende veel buiten werken, veel leren en veel genieten.

De blog bleef, net als de nieuwsbrief, verder lopen en geleidelijk steeg de vraag naar een boek of uitgebreide brochures. Bij rondleidingen, workshops, op de kruidenverkoopdag of via mail kwam regelmatig de vraag binnen wanneer er een boek ging uitkomen waar onze werkwijze in stond uitgelegd.

Wanneer komt dat boek?

In het begin deed ik er een beetje lacherig over, ik heb mijzelf nooit als een schrijver gezien, toch niet van boeken. Ik las vroeger gigantisch veel, wanneer we moesten gaan slapen las ik nog lang verder in bed. Gelukkig kraakte de trap naar boven nogal, dus was er altijd voldoende tijd om mijn lichtje uit te doen en mijn boek weg te steken wanneer er iemand aankwam 🙂 .

Jeugdsentiment

Eens je in een goed boek gezogen wordt, dan is het alsof niets rond je er nog toe doet en het enige dat je dan nog wilt, is weten wat er op de volgende pagina gaat gebeuren. Soms ben ik daarom jaloers op mijn oudste zoon 🙂 . Hij doet hetzelfde als ik: heel veel lezen, overal waar hij kan, ook ’s avonds als hij eigenlijk al moet slapen, leest hij verder met zijn pillamp onder zijn dekens (onze trap kraakt niet 😉 ). En dan ben ik even de boze papa die hem eraan herinnert dat het al laat is en er morgen weer een schooldag is.

Maar stiekem denk ik dan terug aan mijn jeugd waarin ik soms dagen aan een stuk niets anders deed dan lezen: zalig!

Uiteraard probeer je dan als kind af en toe zelf eens iets te schrijven, maar ik merkte al snel dat ik heel weinig fantasie heb. Ik kan mij tijdens het lezen van een boek helemaal inleven en ik ben dan ook mee aan het vechten of aan het speuren (ik las heel graag boeken over de middeleeuwen en detectives) maar zodra ik zelf een verhaal moest verzinnen, verscheen er een flauw afkooksel van iets dat ik al gelezen had op papier.

Dus na enkele zielige pogingen had ik het schrijven achter mij gelaten.

Maar nu is het natuurlijk totaal anders!

Nu schrijf ik elke dag

Ik lees nog altijd heel graag en veel en ook schrijven is iets wat ik heel graag doe. En wanneer ik schrijf over de moestuin, onze manier van werken, over mulchen, de bodem of je ontwerp van je moestuin, dan moet ik niets meer verzinnen. Het is schrijven over dingen die ik dagelijks doe, die ik graag doe en die ik wil delen.

Dus door al die vragen begon het idee van een boek terug te groeien.

Ik denk dat ik het enkele jaren geleden al eens verteld heb op mijn blog, dat ik in mijn hoofd met het idee speelde om alles eens in een boek te gieten. Alles staat uiteindelijk wel op mijn blog, maar er zit geen structuur in, alles staat door elkaar. Om dan 534 artikels te doorploegen om te weten hoe je het beste te werk gaat is onbegonnen werk. Dus een boek zou het worden!

Maar dan …

Hoe begin je daar dan aan?

Vele verschillende onderdelen

Het schrijven is één ding, maar het moet nagelezen worden, vorm gegeven, gedrukt, uitgegeven. Er komt gewoon heel veel bij kijken, allemaal zaken waarover ik helemaal niets wist en waarover ik niemand kon raadplegen.

En dan begonnen de puzzelstukjes stilaan te vallen.

Vormgever

Het begon allemaal via Stijn waarmee ik door een zijproject in contact kwam. Hij wou een artikel schrijven over het permacultuurnetwerk, dat ik samen met mijn ouders en nog enkele andere vrijwilligers heb opgericht. Dit was meer dan twee jaar geleden, in het voorjaar van 2014.

Hij kwam daarvoor langs op Yggdrasil, en van het één kwam het ander. Hij bleek een heel uitgebreid netwerk te hebben, waaronder iemand die vormgever was. Stijn heeft mij dus in contact gebracht met Geert, die momenteel bezig is het het ontwerp van mijn boek.

Maar een vormgever alleen is niet voldoende, en hoe beslis je met welke drukkerij je in zee gaat? Want van in het begin wou ik alles in eigen beheer: geen toegevingen, geen compromissen, alles zoals ik het wou.

Drukkerij

En toen viel het volgende stukje: de opstart van het Permacultuur Magazine. De vraag kwam vanuit Nederland, ik ben daarop gesprongen omdat ik het een heel goed initiatief vond. Samen met enkele andere vrijwilligers hebben we hieraan gewerkt vanaf het begin van 2015. Een belangrijk deel van het uitgeven van een magazine is natuurlijk artikels schrijven. Maar net zoals bij een boek stopt het daar niet!

Je moet een drukkerij hebben die je magazine om de drie maanden zal drukken en omdat we met permacultuur bezig zijn, kan het niet eender welke drukkerij zijn. Je gebruikt grote hoeveelheden papier, inkt en energie om het magazine te maken, daar kan je niet licht overgaan. Na een zoektocht en enkele vergelijkingen kwamen we uit bij Druk in de Weer, een heel bewuste drukkerij die sterk bezig is met duurzaamheid en ecologie. Ideaal dus voor ons.

De samenwerking voor het Magazine verloopt nog steeds uitstekend, dus Druk in de Weer was mijn eerste keuze als drukkerij.

Dat zijn al 2 van de 4 onbekende terreinen die zijn ingevuld, blijven over: een redacteur en een uitgeverij.

Redacteur

Al mijn teksten worden nagelezen door mijn moeder en dat is voldoende voor mijn blog en nieuwsbrief. Maar voor een magazine ligt het al een beetje anders. Daar heeft mijn moeder voor de eindredactie hulp gevraagd aan Marc Van Hummelen, iets waar hij graag wat tijd voor vrijmaakt. Ook hier was de stap naar de eindredactie voor mijn boek klein. Zeker wanneer je weet dat Marc een uitgebreide kennis heeft van permacultuur, de bodem en natuurlijk tuinieren was het haast te mooi om waar te zijn.

Als laatste moet je natuurlijk ook een uitgeverij aanspreken wil je je boek bekend maken aan het grote publiek. Permacultuur is echter een heel kleine niche-markt, een gewone uitgeverij zal niet snel geneigd zijn om samen te werken met een debuterende schrijver die alles in eigen beheer wil doen en dan nog voor een heel klein marktsegment schrijft.

Uitgeverij

Maar ook hier wil het toeval dat Heleen van Uitgeverij Van Arkel zijdelings betrokken is bij het Permacultuur Magazine. En Uitgeverij Van Arkel heeft al vele permacultuurboeken uitgegeven, denk maar aan ‘Permacultuur in je moestuin’, ‘Het bodemvoedselweb’ en ‘Tuinsmakelijk’. De vraag tot samenwerking was dus snel gesteld met als resultaat dat het boek wordt uitgegeven in samenwerking met Uitgeverij Van Arkel.

Het boek zelf?

Deze plotse evolutie zadelde mij bizar genoeg op met één groot probleem: ik moest dringend mijn boek beginnen schrijven!

En dat bleek het moeilijkste van allemaal te zijn …

 

 

Comments

  1. Beste Frank;
    Heerlijk toch dat je zo lekker bezig kunt zijn met het schrijven. Ik ben er van overtuigd, dat wanneer het klaar is je een geweldige voldoening hebt. Verheug mij op de eerste uitgave en zal ook zeker mijn eigen cursisten, attent er op maken als het verschijnt.
    Simon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *